Zweden-Update 3

Wat een leuke dag was het gisteren en vandaag ook al een leuke dag. Nog niet helemaal afgelopen, want op het moment van schrijven van dit artikel zitten alle Zwedengangers in de gezamenlijke ruimte, de band is aan het jammen en de microfoon gaat rond...

Eerst nog even terugkijken naar gisteren. In onze vorige update eindigden we met een beschrijving van het ochtendconcert in de bibliotheek. Heel anders was het concert dat we in de avond gaven. In de haven van Nyköping traden we op aan de havenkade voor café Krogen (voor wie de moeite neemt de vertaling op te zoeken: het is een weinig originele naam...) en het terras zat redelijk vol bij aanvang en afgeladen vol na de eerste nummers. Ook bleven veel voorbijgangers lang staan om het gevarieerde programma te bekijken. Zoals jullie gewend zijn: musicalnummers als Big Spender (met de drie sexy meiden), met rocksongs als The Show Must Go On (met een fantastische gitaarsolo van GuitarHammerMan) en moviesongs als True Love's Kiss (natuurlijk met de romantische eindscene tussen Edith en Didier). Anderhalf uur duurde het concert en de laatste twee nummers werden in een lichte regen gespeeld. Toch bleef het hele publiek geboeid luisteren en kijken. We hebben zelfs geld verdiend!

Vandaag werden we om 8.30u (geen tijd voor een muzikant) verwacht op de middelbare school van Oxelosund. Het publiek daar: cultuurvreemde pubers met een concentratieprobleem. Dankzij de enorme energie van koor en band waren ze al gauw stil. Het vooroordeel dat Zweden knappe mensen zijn, klopt niet. De Zweedse heren waren daarom dus ook enorm onder de indruk van de schoonheid van de dames van ons koor en hadden moeite hun hormoontjes te bedwingen. Natuurlijk konden onze dames rekenen op Gwen-Da-Bitch, die dat geheel terecht niet pikte. Ineens was de testosteronboy gedegradeerd tot het lachertje van de zaal en werd het concert goed voortgezet. Niet alle nummers werden ten gehore gebracht: op deze plek werden vooral de Nederlandstalige nummers en de ballads geschrapt. Applaus na applaus golfde door de zaal en je kon merken dat ons koor daar een flinke adrenalinerush door kreeg. Na afloop hadden we allemaal het gevoel dat dit het beste optreden tot dan toe was. Na dit concert komt een docent naar me toe: "Thank you, this was abso-fucking-lutely marvellous". Wellicht wat plat door de bocht maar toch: één van de vele mooie reacties achteraf.

Na afloop van het concert maakten we in de kantine van de school kennis met een typische Zweedse gewoonte: in de kantine eet iedere leerling (en docent) een gezamenlijke gratis lunch, meestal warm. Na een heerlijk bord lekkere aardappeltjes, speklapjes en salades uit de saladebar werden nog wat fotosessies op touw gezet: al de jongens wilden wel graag met onze meiden op de foto vereeuwigd worden. Als volleerde diva's voldeden ze natuurlijk aan deze publicitaire verplichtingen...

Eindelijk tijd om het eigen stadje (uhm... eigenlijk meer een dorp) te verkennen. Veel shopwaardige winkels waren er tot onze grote spijt niet. Heel erg vonden we het dan ook niet dat we ons om 14.00 uur moesten melden bij de plaatselijke bibliotheek om het concert op het dorpsplein voor te bereiden. Enige bedenkelijke blikken naar de bewolkte hemel bleken terecht: zodra de eerste noten klonken vielen de eerste regendruppels. De band was echter in superdoen en ook het showkoor gaf geen krimp. De omstanders bleven, ondanks de verre van ideale omstandigheden staan. Daarbij ook terugkerende "fans": we zagen steeds meer bekende gezichten in het publiek, doordat onze schare volgers steeds groter dreigt te worden. Het hele repertoire kwam tevoorschijn en vooral "Voor alles een broek" door Selisa en Semin (de twee dochtertjes van Lisette Lepiet) vertederden zeer. Gwen zong het Zweedse "Gabriella's Song" in het Zweeds en scoort daarmee keer op keer veel lof.

Op het hostelcomplex zijn ook een middelbare school, een crêche, een muziekschool en een zwembad gevestigd. Dat zwembad zochten we op voor een verkwikkend bad, en we waren allemaal getuige van de duik van Evy de Wilde van de 5-meter plank! Bij de pizzeria hadden we 35 pizza's besteld en die waren er 5 minuten voor tijd (geen grapje in Zweden zijn de pizzabezorgers dus inderdaad NIET standaard drie kwartier te laat). Sportief gezien voldaan door het zwemmen en ook de inwendige mens versterkt door overheerlijke pizza kon de eerder genoemde jam-sessie beginnen. Alle koorleden die in gastgezinnen ondergebracht zijn komen naar het hostel om het feestje mee te vieren. U begrijpt dat een volledige reportage van deze avond vast niet door de censuur-commissie gaat komen, dus het lijkt mij goed om het verslag langzaam te gaan besluiten.

Het wordt nu wel erg moeilijk mijn concentratie erbij te houden: links van mij staat Gwen samen met Jeroen (van Geffen... inderdaad, uit de geluidsploeg) te zingen op Robbie Williams' "Let me entertain you", rechts van mij wordt daar natuurlijk flink op gedanst door alle Robbie/Jeroen admirers. Ik ga het dan ook hierbij laten: hieronder zie je live-foto's van de jamsessies, aangevuld met beelden van de dag van gisteren en vandaag. Het ziet ernaar uit dat de nacht nog laajnk wordt... Gelukkig: morgen busreis naar Stockholm, en kennismaking met deze historische en vriendelijke stad.